Treść orzeczenia
I CSK 1096/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
26 lutego 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 26 lutego 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku T. spółki akcyjnej w K .
z udziałem A .L. i M.L.
o zasiedzenie służebności,
na skutek skargi kasacyjnej T. spółki akcyjnej w K .
od postanowienia Sądu Okręgowego w Świdnicy
z 27 września 2023 r., II Ca 942/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża wnioskodawcę kosztami postępowania
kasacyjnego, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi
sądowemu.
UZASADNIENIE
Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. – stosowanym odpowiednio w związku z art.
13 § 2 k.p.c. w postępowaniu nieprocesowym – wymaganie uzasadnienia w
skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli
skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania
przewidzianego w art. 398 4 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty
I CSK 1096/24
2
jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze
publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 398 9 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. – będą
mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do
rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć
rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania.
W skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w
Świdnicy z 27 września 2023 r. (sygn. akt II Ca 942/22) pełnomocnik wnioskodawcy
T. S.A. z siedzibą w K . , opierając skargę kasacyjną na naruszeniu prawa