Treść orzeczenia
I CSK 1107/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk
17 kwietnia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 17 kwietnia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku J. J.
z udziałem A . J.
o podział majątku wspólnego,
na skutek skargi kasacyjnej J. J.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Sieradzu
z 19 września 2022 r., I Ca 371/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
k asacyjnego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 19 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu oddalił
apelację wnioskodawczyni od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego
w Wieluniu.
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia złożyła wnioskodawczyni
zaskarżając je w całości. Wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
wskazując na nieważności postępowania (art. 398 9 § 1 pkt 3 k.p.c.), oczywistą
zasadność skargi (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.) oraz występujące w sprawie istotne
zagadnienie prawne (art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.).
I CSK 1107/23
2
Uczestnik wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
i orzeczenie o kosztach.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 398 9 § 1 k.p.c. ustawodawca zawarł zamknięty katalog przesłanek,
na podstawie których Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania.
Nakładając na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej
przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ustawodawca zmierzał do
zagwarantowania, że jako nadzwyczajny środek zaskarżenia prawomocnych
orz eczeń, skarga kasacyjna będzie pełnić przypisane jej funkcje publicznoprawne.
Ograniczenie przesłanek do czterech ma zapewnić, że przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach,