Treść orzeczenia
I CSK 1110/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska
27 marca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 marca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A . D. i P. D.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 11 października 2022 r., V ACa 470/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zarządza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 4050 (cztery
tysiące pięćdziesiąt) zł z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego, za czas po upływie tygodnia od doręczenia
pozwanemu odpisu niniejszego orzeczenia tytułem kosztów
postę powania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna
jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest
sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
I CSK 1110/23
2
w nawiązaniu do powyższych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego co
do przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika
z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o których
jest mowa w art. 398 9 § 1 k.p.c.
Pozwany powołał się na potrzebę wykładni przepisów budzących poważne
wątpliwości i wywołujących rozbieżności w praktyce sądów powszechnych
związaną „z zastosowaniem art. 56 k.c. oraz art. 65 § 2 k.c. w zw. z art. 385 1 § 1 i 2
k.c. oraz 385 2 k.c. w zw. z art. 6 ust. 1 Dyrektywy Rady 93/13 w zw. art. 7 ust. 1
Dyrektywy Rady 93/13 w zw. z art. 288 TFUE oraz art. 2 i 54 Traktatu akcesyjnego