Treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 112/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 21 stycznia 2022 r.
SSN Roman Trzaskowski
w sprawie z powództwa D . K.
przeciwko A. K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 21 stycznia 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Okręgowego w P .
z dnia 16 października 2020 r., sygn. akt II Ca […] ,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 16 października 2020 r. Sądu Okręgowego w P ., wskutek
apelacji pozwanego, zmienił wyrok Sądu Rejonowego w C . z dnia 5 grudnia 2019 r.
w ten sposób, że oddalił powództwo i co do kosztów, odrzucił apelację w części
dotyczącej oddalenia powództwa w pozostałym zakresie i orzekł o kosztach
postępowania apelacyjnego.
W skardze kasacyjnej, we wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, powód
powołał przyczyny kasacyjne określone w art. 398 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Jego zdaniem,
w „W doktrynie i orzecznictwie występuje szereg wątpliwości, do kogo kierować
roszczenie o zwrot równowartości nakładów na rzecz, czy zasadność roszczenia
uzależniona jest od zwrotu rzeczy, w sytuacji gdy właściciel, który wzbogacił się
kosztem nakładów wyzbył się swego prawa własności, czy wartość roszczenia
2
winna odnosić się do zwiększenia wartości rzeczy wskutek poczynionych nakładów,
ustalanej na datę utraty prawa własności właściciela czy na datę zwrotu rze czy,
a także na podstawie jakich przepisów zwrot równowartości nakładów powinien
nastąpić”. Skarżący wskazał, że Sąd Okręgowy przyjął – bez wystarczającego
uzasadnienia - iż jeżeli stosunek prawny, na gruncie którego dokonano nakładów,
nie reguluje ich roz liczenia, a zostały one dokonane za zgodą właściciela , wówczas
zgodnie z art. 230 k.c. mogą mieć odpowiednie zastosowanie przepisy art. 226 -
227 k.c. z wyłączeniem art. 405 k.c. W tej jednak kwestii orzecznictwo jest