Treść orzeczenia
I CSK 1123/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
19 lutego 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 lutego 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku E.K. i A.K.
z udziałem W .K., J.S., B.S., Skarbu Państwa - Starosty [ … ] i Gminy M. - Burmistrza
Miasta M.
o rozgraniczenie,
na skutek skargi kasacyjnej E.K. i A.K.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
z 15 maja 2024 r., XXVII Ca 2198/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoz nania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wy kładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
I CSK 1123/25
2
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący
wnioskodawcy E.K. i A.K. wskazali, że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne i powołali się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej. Podali m.in., że w
orzeczeniach sądów obu instancji zabrakło przesłanek rozstrzygnięcia i
najstaranniejszego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zdaniem wnioskodawców, nie
mieli oni powodów do weryfikacji granicy na gruncie, ponieważ nie wiadomo,