Treść orzeczenia
I CSK 1154/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk
26 czerwca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 26 czerwca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa H. spółki jawnej w K.
przeciwko Skarbowi Państwa – […] w W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa – […] w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 31 sierpnia 2023 r., VII AGa 1435/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
A.W.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 14 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie zasądził
od pozwanego Skarbu Państwa – […] w W. na rzecz H. spółki jawnej w K.
174 328,73 zł z odsetkami ustawowymi bliżej określonymi (pkt 1) oraz koszty
procesu (pkt 2).
Wyrokiem z 31 sierpnia 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie oddalił
apelację pozwanego (pkt I) oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda koszty
postępowania odwoławczego (pkt II).
Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniósł pozwany, powołując się
na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.) wynikającą
I CSK 1154/24
2
z ustalenia, że podstawą solidarnej odpowiedzialności Skarbu Państwa
za wynagrodzenie podwykonawcy jest dorozumiane wyrażenie zgody, wbrew
jednoznacznej linii orzeczniczej, która uzależnia możliwość wyrażenia
dorozumianej zgody od przedstawienia inwestorowi projektu umowy
z podwykonawcą, a co najmniej od zapewnienia możliwości zapoznania się przez
inwestora z treścią postanowień tejże umowy. W uzasadnieniu skarżący wskazał,
że w realiach niniejszej sprawy nie można mówić o zgodzie inwestora wyrażonej
w sposób czynny dorozumiany, gdyż nie została mu stworzona realna możliwość
zapoznania się z postanowieniami umowy istotnymi z punktu widzenia zakresu
odpowiedzialności, którą na siebie przyjmie, wyrażając zgodę na jej zawarcie.
Oczywista zasadność skargi kasacyjnej polegać ma, zdaniem skarżącego, na
sprzeczności wydanego wyroku z uchwałą Sądu Najwyższego z 17 lutego 2016 r.,
III CZP 108/15.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: