Treść orzeczenia
I CSK 1161/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
7 listopada 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 7 listopada 2024 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku P. R., U. R.
i A. D.
z udziałem W. T., T. W., B. D., A. M. i R. W.
o zniesienie współwłasności,
na skutek skargi kasacyjnej A. D.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Radomiu
z 20 czerwca 2023 r., IV Ca 409/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. stwierdza, iż wnioskodawcy i uczestnicy ponoszą koszty
postępowania kasacyjnego związane ze swoim udziałem
w sprawie.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną wnioskodawczyni A. D. (spadkobierczyni
wnioskodawcy M. R. zmarłego [ … ] września 2019 r. - k. 2234, 2239, 2276, 2284,
2292 - który wraz z P. R. zainicjował postępowanie o zniesienie współwłasności w
maju 2004 r.) od postanowienia Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 20 czerwca
2023 r., sygn. akt IV Ca 409/22 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
I CSK 1161/24
2
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tylko na tych
przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest
uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje
publicznoprawne. Zatem nie w każdej sprawie, skarga kasacyjna może być przyjęta
do rozpoznania. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje
sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. W
judykaturze Sądu Najwyższego, odwołującej się do orzecznictwa Europejskiego
Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, jeszcze w okresie obowiązywania kasacji