Treść orzeczenia
I CSK 117/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Adam Doliwa
11 marca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 11 marca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa K .W., I.K. i J.K.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W .
o ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z 17 lipca 2024 r., I ACa 1934/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanej na rzecz każdego z powodów po 1800
(tysiąc osiemset) złotych z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia niniejszego postanowienia pozwanej do dnia zapłaty
tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Strona pozwana, Bank spółka akcyjna w W . , wywiodła skargę kasacyjną od
wyroku
Sądu
Apelacyjnego
w
Szczecinie
z 17 lipca 2024 r., wydanego w sprawie z powództwa K .W., I.K. i J.K. o ustalenie.
Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania bank
wskazał na oczywistą zasadność polegającą na błędnym ustaleniu nieważności
umowy, podczas gdy powodowie nie posiadają statusu konsumenta. Skarżący
I CSK 117/25
2
przedstawił także zagadnienie prawne związane z możliwością zastąpienia
postanowień abuzywnych przez Sąd orzekający kursem rynkowym lub
zastosowaniem art. 358 § 2 k.c. Pozwany bank jako przyczynę uzasadniającą
przyjęcie skargi do rozpoznania wskazał również nieważność postępowania
przeprowadzonego przed Sądem drugiej instancji, która wystąpiła na skutek
rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy w skład którego wchodził sędzia
powołany przez „nową” KRS, tj. art. 379 pkt 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Odnosząc się w pierwszej kolejności do najdalej idącego zarzutu, iż Sąd
drugiej instancji orzekał w warunkach nieważności postępowania, Sąd Najwyższy
nie stwierdził, aby zaistniała przesłanka nieważności z art. 398 9 § 1 pkt 3 k.p.c.
Skarżąca wprost podnosi, że zarzut nieważności postępowania dotyczy