Treść orzeczenia
I CSK 1215/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska
23 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa J .S., T.B., W.S., P.F., A.C., S.B. i M.Z.
przeciwko X.Y.
o ochronę dóbr osobistych,
na skutek skargi kasacyjnej X.Y.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 14 września 2023 r., I ACa 2143/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania ,
2. zasądza od pozwanej X.Y. na rzecz powodów kwoty po 360
(trzysta sześćdziesiąt) z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego za czas po upływie tygodnia od doręczenia
pozwanej odpisu niniejszego postanowienia, tytułem
kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli
w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni
przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem
I CSK 1215/24
2
skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do powyższych przesłanek,
a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia
skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez
skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 398 9 § 1 k.p.c.
Pozwana X.Y. wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi
na jej oczywistą zasadność (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.), mającą wynikać z tego, że
„Sąd Apelacyjny w istocie pozbawił pozwaną ochrony prawnej dotyczącej
realizowanych przez nią konstytucyjnych, ustawowych wolności i swobód
dziennikarskich”. W wyodrębnionej – jak tego wymaga art. 398 4 § 2 k.p.c. – części
pisma będącego nośnikiem skargi kasacyjnej pozwana wyłącznie przytoczyła
orzecznictwo Sądu Najwyższego objaśniające charakter skargi kasacyjnej jako
nadzwyczajnego środka zaskarżenia rozpoznawanego w interesie publicznym oraz