Treść orzeczenia
I CSK 1228/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
17 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 17 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa C . spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w B.
przeciwko K. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w N . i Gminie C.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Gminy C.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z 11 stycznia 2024 r., I AGa 5/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża kosztami postępowania kasacyjnego pozwaną
Gminę C . , pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi
sądowemu.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
I CSK 1228/24
2
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pozwana Gmina C .
powołała się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, wynikającą z oczywistego
naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 378 § 1,
art. 382 i art. 327 1 k.p.c. Zdaniem pozwanej, Sąd Apelacyjny nie ustosunkował się
do granic zaskarżenia i zaaprobował poczynione przez Sąd pierwszej instancji
ustalenia faktyczne. W tej sytuacji, w przekonaniu pozwanej, zaskarżone
orzeczenie stwarza jedynie pozory kontroli instancyjnej.
Powołanie się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej stawia skarżącemu