Treść orzeczenia
I CSK 1236/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Beata Janiszewska
27 maja 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 maja 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M.G.
przeciwko U. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością we W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej U. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 16 stycznia 2025 r., I AGa 424/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
[J.T.]
I CSK 1236/25
2
UZASADNIENIE
Pozwana U. sp. z o.o. z siedzibą we W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku
Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, którym oddalono apelację skarżącej od wyroku
Sądu pierwszej instancji wydanego w sprawie o zapłatę z powództwa M.G.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jako pierwszą przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżąca wskazała nieważność postępowania. Przedstawiła przy tym stanowisko
z którego wynika, że w ocenie pozwanej w sprawie zrealizował się stan
z art. 379 pkt 5 k.p.c., gdyż Sąd Apelacyjny dokonał „jedynie pozornego
rozpoznania zarzutów apelacji”.
Zawarcie przesłanki nieważności postępowania w art. 398 9 k.p.c. wynika
z konieczności możliwie każdorazowego eliminowania uchybień procesowych
o najdonioślejszym charakterze. Stosownie do art. 398 13 § 1 k.p.c. nieważność
postępowania należy brać pod uwagę z urzędu. Oznacza to także możliwość
uwzględnienia skargi niezależnie od tego, czy skarżący sformułował stosowny
zarzut naruszenia określonego przepisu postępowania, oraz tego, czy wykazał on
możliwość wpływu tego uchybienia na wynik sprawy (zob. postanowienie SN
z 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02).
Jednocześnie, mając na względzie okoliczność, że na etapie tzw. przedsądu
nie dochodzi do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej, w uzasadnieniu
wniosku o przyjęcie tej skargi do rozpoznania nie jest konieczne najzupełniej pewne
wykazanie, że postępowanie przed sądem drugiej instancji dotknięte było
wadliwością określoną w art. 379 k.p.c. Konieczne jest jednak przedstawienie