Treść orzeczenia
I CSK 1243/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
25 listopada 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 listopada 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa J.W. i K.W.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu
z 29 listopada 2023 r., II Ca 902/23,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) obciąża stronę pozwaną kosztami postępowania
kasacyjnego, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi
sądowemu.
UZASADNIENIE
Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze
kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący
wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego
w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie
i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które –
I CSK 1243/24
2
zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. – będą mogły stanowić podstawę oceny skargi
kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach
Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z 29
listopada 2023 r. (sygn. akt II Ca 902/23 ), pełnomocnik pozwanego –Banki Spółka
Akcyjna w W. – oparł wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na przesłance
określone w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c., tj. ze względu na istnienie potrzeby wykładni
przepisów prawa, a mianowicie art.69 ust. 1 Prawa bankowego, art. 41 Prawa
wekslowego i art. 358 § 2 k.c. w zw. z art. 56 k.c. oraz art. 69 ust. 1 Prawa