Treść orzeczenia
I CSK 1299/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
15 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 15 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa „T.” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W .
przeciwko Izbie Administracji Skarbowej w Rzeszowie
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej "T. " spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W .
od postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie
z 30 października 2023 r., VI Gz 238/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 30 października 2023 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie
oddalił zażalenie powódki od postanowienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie
z 24 marca 2023 r. odrzucającego pozew na podstawie art. 199 § 1 pkt 3 k.p.c.
W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, powódka wskazała przyczyny kasacyjne określone w art. 398 9 § 1 pkt
2 oraz 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z art. 398 1 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady
od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących
dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują
pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. Jednakże zgodnie z art. 398 9 § 1
I CSK 1299/24
2
k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy
w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni
przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga
kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie
przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości,
wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w
interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i
stosowania prawa. Wyłączną podstawą oceny pod kątem przyjęcia skargi