Treść orzeczenia
I CSK 1347/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
20 lutego 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 20 lutego 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa S . w T.
przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie […] w K.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Wojewody […] w K.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z 30 grudnia 2024 r., I ACa 2106/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża pozwanego kosztami postępowania kasacyjnego,
pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoz nania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wy kładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
I CSK 1347/25
2
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pozwany Skarb
Państwa powołał się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej przejawiającą się w
braku koniecznych w świetle wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8