Treść orzeczenia
I CSK 1349/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Tomasz Szanciło
20 sierpnia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 20 sierpnia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M.P., Z.S., J.S., M.S., A.W., i E.F.
przeciwko Skarbowi Państwa – N.
z udziałem Prokuratora Prokuratury Okręgowej w N.
o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym,
na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa – N.
od wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu
z 16 listopada 2023 r., III Ca 73/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Skarbu Państwa – N. na rzecz
M.P., Z.S., J.S., M.S., A.W., i E.F., kwoty po 150 zł (sto
pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowa nia
kasacyjnego – wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie
od dnia następnego po upływie tygodnia od dnia doręczenia
pozwanemu odpisu postanowienia do dnia zapłaty.
[P.L.]
UZASADNIENIE
I CSK 1349/24
2
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego Skarbu Państwa – N. od wyroku
Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z 16 listopada 2023 r. Sąd Najwyższy zważył,
co następuje:
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tylko na tych
przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakteru skargi
kasacyjnej (zob. np. postanowienia SN: z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18; z 15
kwietnia 2021 r., I CSK 43/21; z 25 sierpnia 2021 r., II CSK 216/21). Wskazano
m.in., że skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu
postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany