Treść orzeczenia
I CSK 137/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Łodko
14 stycznia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 14 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M . S.
przeciwko J. H.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej M. S.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 14 czerwca 2023 r., I ACa 885/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od M . S. na rzecz J. H. 2700 zł tytułem zwrotu
kosztów postępowania kasacyjnego wraz z odsetkami w
wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po
upływie tygodnia od dnia doręczenia powodowi odpisu
niniejszego postanowienia;
3. przyznaje od Skarbu Państwa–Sądu Apelacyjnego w Łodzi
na rzecz radcy prawnego A. P. 2700 zł, powiększoną
o podatek VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej
udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
M. S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 14
czerwca 2023 r. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadnił
I CSK 137/24
2
wystąpieniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych oraz nieważnością
postępowania (art. 398 9 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c.).
W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o wydanie
postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym od orzeczeń sądu drugiej
instancji. Wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może zatem
uzasadniać zarzut nieważności postępowania przed Sądem pierwszej instancji.
Sąd Najwyższy rozpoznając skargę kasacyjną może bowiem pośrednio badać
nieważność postępowania przed sądem pierwszej instancji w sytuacji, gdy skarżący
w ramach drugiej podstawy kasacyjnej zarzuca sądowi drugiej instancji
naruszenie art. 378 § 1 w związku z art. 386 § 2 k.p.c. (zob. wyrok SN z 21