Treść orzeczenia
I CSK 139/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
3 października 2024 r.
SSN Władysław Pawlak
na posiedzeniu niejawnym 3 października 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Bank spółki akcyjnej w W .
przeciwko M. S.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej M. S.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 5 lipca 2023 r., VII AGa 976/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z 5 lipca 2023 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie
oddalił apelację pozwanego M. S. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 25
maja 2022 r., którym zasądzono od niego na rzecz Banku S.A. w W . kwotę 183
223,85 zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za
opóźnienie od kwoty 161 347,13 zł od 30 października 2019 r. do dnia zapłaty.
W skardze kasacyjnej w ramach podstawy prawnoprocesowej pozwany
zarzucił naruszenie: art. 230 k.p.c. poprzez wadliwe zastosowanie i błędne uznanie,
że pozwany nie kwestionował żadnych okoliczności faktycznych przytoczonych
przez powoda, w sytuacji gdy już w pierwszym piśmie procesowym i konsekwentnie
w toku całego postępowania kwestionował, że pozostaje w zwłoce z zapłatą, że
załączone do pozwu materiały mające wykazywać zaległość w spłacie kredytu
I CSK 139/24
2
dotyczą innej umowy niż przedmiot niniejszego procesu, że powód nie wezwał
pozwanego do dokonania spłaty udzielonego kredytu zgodnie z wymaganiami art.
75c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (da lej: „pr. bank.”), że nie
zostały spełnione przesłanki uprawniające powoda do wystosowania wezwania do
pozwanego oraz że powód nie wypowiedział skutecznie umowy kredytu; art. 245
k.p.c. przez błędne pominięcie, że załączony do akt sprawy wyciąg z ksiąg
ban kowych nie ma mocy prawnej dokumentu urzędowego w postępowaniu
cywilnym, a stanowi dowód jedynie tego, że osoba, która go podpisała, złożyła