Treść orzeczenia
I CSK 146/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
29 stycznia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 29 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa J .B. i A.B.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W .
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
z 16 września 2024 r., I ACa 1606/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża pozwanego kosztami postępowania kasacyjnego,
pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
UZASADNIENIE
Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze
kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący
wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w
art. 398 4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i
uzasadni enie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które –
zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. – będą mogły stanowić podstawę oceny skargi
I CSK 146/25
2
kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach
Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
z 16 września 2024 r. (sygn. akt I ACa 1606/22) pełnomocnik pozwanego Banku
spółki akcyjnej w W . wniósł o przyjęcie tej skargi do rozpoznania, powołując się w
petitum na przesłanki określone w art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Skarżący wskazał
sześć odrębnych przyczyn kasacyjnych: potrzebę wykładni przepisów
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie, tj. art. 385 1 § 1 i 2 k.p.c. (przyczyna nr