Treść orzeczenia
I CSK 147/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
18 grudnia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 18 grudnia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku M.M.
z udziałem M.M.-1
o podział majątku wspólnego,
na skutek skargi kasacyjnej M.M.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
z 26 czerwca 2023 r., V Ca 61/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
kasacyjnego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 26 czerwca 2023 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił
apelacje wnioskodawczyni oraz uczestnika od postanowienia wstępnego Sądu
Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie z 14 lipca 2022 r.
ustalającego, że udział wnioskodawczyni w majątku wspólnym stron wynosi 1/10,
natomiast udział uczestnika 9/10.
W skardze kasacyjnej wnioskodawczyni skierowanej przeciwko
rozstrzygnięciu o oddaleniu jej apelacji, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, skarżąca wskazała przyczynę kasacyjną określoną w art. 398 9 § 1 pkt
4 k.p.c.
I CSK 147/24
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z art. 398 1 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady
od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących
dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują
pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. Jednakże zgodnie z art. 398 9 § 1
k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy
w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni
przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga
kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie
przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości,
wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w
interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i