Treść orzeczenia
I CSK 1516/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Monika Koba
28 maja 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 28 maja 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku M. Ł .
z udziałem B .K.
o zniesienie współwłasności,
na skutek skargi kasacyjnej B.K. - następcy prawnego uczestniczki S .P.
od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie
z 21 września 2022 r., IV Ca 1815/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
kasacyjnego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem wstępnym z 25 maja 2021 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy
Pragi - Południe w Warszawie w sprawie z wniosku M. Ł . z udziałem S .P. o
zniesienie współwłasności nieruchomości położonej w W . przy ul. […] , dla której
Sąd Rejonowy dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie prowadzi księgę wieczystą
nr […], oddalił żądanie S .P. stwierdzenia nabycia własności nieruchomości przez
zasiedzenie.
Postanowieniem z 21 września 2022 r. Sąd Okręgowy Warszawa– Praga
w Warszawie oddalił apelację uczestniczki S .P.
I CSK 1516/26
2
Orzeczenie to zostało zaskarżone skargą kasacyjną przez uczestniczkę S.P.
Skarżąca we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołała się na
przesłanki z art. 398 9 § 1 pkt 1, 2 i 3 k.p.c.
Jej zdaniem Sąd Najwyższy powinien się wypowiedzieć, czy i gdzie
przebiega granica pomiędzy przyjęciem, że mamy do czynienia z umową quoad
usum a posiadaniem samoistnym nieruchomości przez współwłaściciela.
W konsekwencji istnieje potrzeba wykładni art. 172 k.c. i art. 206 k.c., w kontekście
potrzeby rozróżnienia pomiędzy wejściem w posiadanie samoistne wydzielonej
części nieruchomości a dokonaniem - poprzez umowę dorozumianą - podziału
quoad usum nieruchomości objętej współwłasnością.
Skarżąca podniosła także zarzut nieważności postępowania w związku
z rozpoznaniem sprawy przez Sąd Okręgowy w składzie jednego sędziego,
upatrując jednocześnie w kwestii składu sądu rozpoznającego apelację potrzeby