Treść orzeczenia
I CSK 1556/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Łodko
21 listopada 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 21 listopada 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Banku spółki akcyjnej w W .
przeciwko K. S.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej K. S.
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z 26 października 2022 r., XXVII Ca 719/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od K . S. na rzecz Banku spółki akcyjnej w W . 2 700
złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego
w Warszawie z 26 października 2022 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania uzasadniła wystąpieniem istotnego zagadnienia prawnego (art. 398 9 §
1 pkt 1 k.p.c.), tj.: „[k]westii zmiennego oprocentowania opartego o wskaźnik
WIBOR, co może stanowić podstawę do uznania łączącej strony umowy za
nieważną stosownie do art. 58 § 1 k.c. w zw. z rozporządzeniem Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) nr 2016/1011 z 8 czerwca 2016 r. w sprawie inde ksów
stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach
finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające
I CSK 1556/23
2
dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzeniem (UE) nr 596/2014, jak
również stosownie do art. 58 § 2 k.c., z uwagi na iluzorycznie obiektywny charakter
regulacji zmiany oprocentowania w ramach umowy, w istocie pozwalający bankowi
– a więc silniejszej stronie stosunku prawnego łączącego go z kredytobiorcą,
będącym podmiotem niefachowym w ramach tego stosunku, nieposiadającym
profesjonalnej wiedzy w zakresie instrumentów finansowych – na manipulowanie
wysokością zobowiązania odsetkowego kredytobiorcy w sposób dowolny,
niemożliwy do skontrolowania i poddania go weryfikacji przez kredytobiorcę”.
Ska rżąca powołała się także na potrzebę wykładni przepisów prawnych
budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie