Treść orzeczenia
I CSK 1577/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
29 stycznia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 29 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie ze skargi B. A. o wznowienia postępowania zakończonego
prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Łasku
z 27 grudnia 1993 r., I Ns 292/93,
z udziałem Spółdzielni Rolniczo - Usługowej O. w O., M. J., J. K., W. K., T. O., E. P.,
A. S. i M. S.
o zasiedzenie,
na skutek skargi kasacyjnej W. K.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Sieradzu
z 10 kwietnia 2024 r., I Ca 107/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
2.
zasądza
od
W .K.
na
rzecz
B.A.
240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
niniejszego
orzeczenia
W.K.
do
dnia
zapłaty.
(a.z.)
UZASADNIENIE
I CSK 1577/25
2
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od postanowienia Sądu Okręgowego
w Sieradzu z 10 kwietnia 2024 r. uczestnik W. K. wniósł o przyjęcie skargi do
rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.
Skarżący podniósł, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne
polegające na tym, że sąd odwoławczy przyjmując za własne ustalenia sądu
pierwszej instancji i nie prowadząc własnego postępowania dowodowego mimo
zobowiązania do rozważenia wszelkich podniesionych w apelacji zarzutów
i dokonania własnych ustaleń, prowadzi do rewizji postanowienia o stwierdzeniu
zasiedzenia, efektem czego jest podważenie zawartych w dobrej wierze aktów
nabycia ziemi. W istocie konsekwencja taka nie powinna zwalniać od dokonania
własnej oceny dowodów, gdyż praktyka taka zaprzecza istocie kontroli odwoławczej
wyroku sądu pierwszej instancji.
Wskazał, że istnieje konieczność rozpatrzenia naruszenia przepisów prawa
procesowego zwłaszcza art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c., polegającego na
nierozpoznaniu sprawy w granicach apelacji i w oparciu o materiał zebrany