Treść orzeczenia
I CSK 1597/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Adam Doliwa
23 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku K.S., I.K., I.B. i J.S.
z udziałem Gminy J.
o zasiedzenie nieruchomości,
na skutek skargi kasacyjnej K.S., I.K., I.B. i J.S.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze
z 10 marca 2025 r., II Ca 718/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestnika 1800
(tysiąc osiemset) złotych z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia
doręczenia niniejszego postanowienia wnioskodawcom do dnia
zapłaty tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
(P.H.)
UZASADNIENIE
Wnioskodawcy, K.S., I.K., I.B. i J.S. , wywiedli skargę kasacyjną na
postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 10 marca 2025 r., wydanego
w sprawie, przy udziale gminy J. , o zasiedzenie nieruchomości.
Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżący wskazali
na oczywistą zasadność skargi polegającą na błędach Sądu drugiej instancji
I CSK 1597/25
2
w zakresie naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego, polegających
m.in. na nierozpoznaniu wszystkich zarzutów apelacyjnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna
jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.).
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdy dla przeciętnego
prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań –