Treść orzeczenia
I CSK 1602/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
24 stycznia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 24 stycznia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku L.S.
z udziałem A .P. (poprzednio S.)
o podział majątku wspólnego,
na skutek skargi kasacyjnej L.S.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Świdnicy
z 16 listopada 2022 r., II Ca 247/22,
1. odrzuca skargę kasacyjną;
2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kwotę
540 0 (pięć tysięcy czterysta) zł, z ustawowymi odsetkami za
opóźnienie za okres po upływie tygodnia od dnia doręczenia
wnioskodawcy odpisu niniejszego postanowienia do dnia
zapłaty, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z 16 listopada 2022 r. Sąd Okręgowy w
Świdnicy oddalił apelację wnioskodawcy L .S. od postanowienia Sądu Rejonowego
w Świdnicy z 22 grudnia 2021 r. wydanego w sprawie o podział majątku wspólnego.
W apelacji tej wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 43 § 2 i 3 k.r.o. poprzez
dowolne przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że przepis ten nie może stanowić
podstawy do ustalenia nierównych udziałów uczestników w niektórych tylko
składnikach majątku wspólnego, co pozostaje w sprzeczności z doktryną i
utrwaloną linią orzeczniczą, a ponadto zarzucił dowolne przyjęcie przez Sąd, że nie
I CSK 1602/23
2
istnieją ważne powody po stronie uczestniczki A.S. (obecnie P. ), zezwalające na
orzeczenie nierównych udziałów tylko odnośnie do nieruchomości zabudowanej
budynkiem mi eszkalnym, którą Sąd przyznał wnioskodawcy na wyłączną własność.
Sąd drugiej instancji, oddalając apelację wnioskodawcy, wskazał, że Sąd Rejonowy
w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe i w oparciu o jego
wyniki właściwie ustalił stan faktyczny, a następnie prawidłowo zastosował prawo
materialne. W konsekwencji Sąd Okręgowy stwierdził, że ustalenia faktyczne oraz
rozważania prawne Sądu pierwszej instancji przyjmuje za własne oraz iż nie
zachodzi potrzeba ich powtarzania.
W skardze kasacyjne j od orzeczenia Sądu Okręgowego wnioskodawca