Treść orzeczenia
I CSK 1692/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Łochowski
27 sierpnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 sierpnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M .H. i R.C.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 14 listopada 2025 r., VI ACa 2928/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pozwany Bank S.A. w W.(poprzednio: Bank1 S.A.) wniósł skargę kasacyjną
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 14 listopada 2025 r., zaskarżając ten
wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżący powołał się na potrzebę wykładni przepisów prawa wywołujących istotne
rozbieżności w orzecznictwie, tj. art. 385 1 § 1 i 2 k.c., art. 410 w zw. z art. 405 i art.
385 1 § 1 i 2 k.c. oraz art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia
1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (dalej:
I CSK 1692/26
2
„dyrektywa 93/13”). Skarżący wskazał też, że w sprawie występują istotne
zagadnienia prawne:
1 ) Czy na etapie oceny możliwości obowiązywania umowy po usunięciu
postanowienia abuzywnego, tj. na etapie, poprzedzającym etap zastępowania
postanowienia abuzywnego przepisem dyspozytywnym, o którym mowa
w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej C -26/13 Kasler, C-
260/18 Dziubak i C-932/19 OTP Jelzálogbank Zrt., dopuszczalne jest ustalenie
treści umowy (stosunku prawnego) w zakresie, który był regulowany przez
abuzywną normę, na podstawie art. 65 § 1 i 2 lub art. 56 k.c. w zw. z art. 41 ustawy
z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo wekslowe lub art. 56 w zw. z art. 358 § 2 k.c. lub