Treść orzeczenia
I CSK 1694/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 22 lutego 2023 r.
SSN Dariusz Pawłyszcze
w sprawie z powództwa M. K. i K. K. przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym 22 lutego 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie,
na skutek skargi kasacyjnej powodów
od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie
z 11 czerwca 2021 r., sygn. akt II Ca 281/20,
1 . odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza solidarnie od powodów na rzecz strony pozwanej
koszty postępowania kasacyjnego 2 700 (dwa tysiące siedemset)
zł.
UZASADNIENIE
Powodowi kredytobiorcy wnieśli o zasądzenie od pozwanego banku
60 000 zł tytułem nadpłaconych rat kredytu frankowego. Wyrokiem z 14 listopada
2019 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa - Śródmieścia oddalił powództwo, a Sąd
Okręgowy w Krakowie wyrokiem z 11 czerwca 2021 r.oddalił apelację powodów.
W sprawie nie zachodzą powołane przez powodów przesłanki przyjęcia
skargi kasacyjnej do rozpoznania z art. 398 9 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c.
Skarżący podnieśli, że skarga jest oczywiście uzasadniona z uwagi na
uznanie przez Sąd II instancji kredytu udzielonego przez pozwanego za kredyt
walutowy, mimo iż kredyt został wypłacony i spłacany w złotych, a jedynie był
waloryzowany kursem CHF. Zarzut skargi w istocie nie podnosi oczywistej
I CSK 1694/22
2
niezgodności rozstrzygnięcia z prawem, lecz dotyczy terminologii używanej przez
Sąd II instancji, a także terminologii samej umowy kredytu. Tymczasem
uzasadn ienie wyroku apelacyjnego jednoznacznie wskazuje, że Sąd analizował
kredyt udzielony w złotych, a następnie zgodnie przewalutowany na franki
szwajcarskie w połączeniu ze zmianą stopy procentowej na odwołującą się
do LIBOR w miejsce WIBOR. Po przewalutowani u skarżący nadal spłacali kredyt
w złotych przeliczanych na CHF wg kursu ustalanego przez bank, lecz od chwili
przewalutowania był to wybór skarżących, którzy mieli prawo spłaty w CHF