Treść orzeczenia
I CSK 1696/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Tomasz Szanciło
30 października 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 30 października 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa L.B.
przeciwko P. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W.
o stwierdzenie nieważności, ewentualnie uchylenie uchwały,
na skutek skargi kasacyjnej L.B.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 9 stycznia 2025 r., VII AGa 864/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od L.B. na rzecz P. spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością w W. kwotę 540 zł (pięćset czterdzieści
złotych)
tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego – wraz
z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie
od dnia następnego po upływie tygodnia od dnia doręczenia
powodowi odpisu postanowienia do dnia zapłaty.
[P.L.]
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną powoda L.B. od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Warszawie z 9 stycznia 2025 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CSK 1696/25
2
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tylko na tych
przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W judykaturze już wielokrotnie wypowiadano się na temat charakteru skargi
kasacyjnej (zob. np. postanowienia SN: z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18;
z 15 kwietnia 2021 r., I CSK 43/21; z 25 sierpnia 2021 r., II CSK 216/21; z 23 maja
2024 r., I CSK 364/24). Wskazano m.in., że skarga kasacyjna została
ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny
środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez
zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni,