Treść orzeczenia
I CSK 1713/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Pawłyszcze
25 listopada 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 listopada 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A . Ś . i S. Ś .
przeciwko Bank w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Bank w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 31 maja 2023 r., VI ACa 1460/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Bank w W. łącznie na rzecz A . Ś . i S. Ś . 5400 (pięć
tysięcy czterysta) zł kosztów postępowania kasacyjnego.
(G.G.)
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 21 lipca 2022 r., XXV C 2727/18, Sąd Okręgowy w Warszawie
oddalił powództwo główne, ustalił, że zapisy regulaminu i umowy regulujące sposób
zaliczania spłat kredytu w złotych na poczet zadłużenia wyrażonego we frankach
szwajcarskich (CHF) nie wiążą powodowych kredytobiorców i oddalił powództwo
ewentualne w pozostałym zakresie.
Wyrokiem zaskarżonym skargą kasacyjną Sąd Apelacyjny w Warszawie
zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że ustalił nieważność umowy kredytu
w całości i zasądził od pozwanego banku na rzecz kredytobiorców zwrot spłat
z odsetkami zastrzegając, iż spełnienie świadczenia nastąpi za jednoczesnym
I CSK 1713/24
2
zaofiarowaniem bankowi przez kredytobiorców 245 000 zł tytułem zwrotu
wypłaconego kredytu lub zabezpieczenia tego roszczenia.
Sąd drugiej instancji ustalił, że 21 listopada 2007 r. powodowie zawarli
z poprzednikiem prawnym pozwanego banku umowę kredytu hipotecznego,
indeksowanego do CHF, w której bank zobowiązał się oddać do dyspozycji
kredytobiorców 245 000 zł, indeksowaną do CHF, na okres 300 miesięcy.
Sąd drugiej instancji uznał, że postanowienia umowy kredytu dotyczące
indeksacji mogą być uznane za abuzywne, o ile nie zostały sformułowane w sposób
jednoznaczny (art. 385 1 § 1 k.c.), czyli nie zostały wyrażone prostym i zrozumiałym
językiem w rozumieniu art. 4 ust. 2 dyrektywy 93/13. Brak jest podstaw, aby uznać,