Treść orzeczenia
I CSK 172/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
19 stycznia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 stycznia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa A . S. i K. S.
przeciwko Bank w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z 4 lipca 2022 r., I ACa 439/22,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2)
zasądza
od
pozwanego
Bank
w W. na rzecz powodów A . S. i K. S. 4050 (cztery tysiące
pięćdziesiąt)
złotych
kosztów
postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek
ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia
pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia
niniejszego
orzeczenia
pozwanemu
Bank
w W. do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
I CSK 172/23
2
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W judykaturze i doktrynie wskazuje się, że skarga kasacyjna została
ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny
środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez
zapewnienie rozwo ju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni,
a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu
dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny
środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej
instancji sądowej (zob. np. postanowienia SN: z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99,
OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147; z 22 marca 2007 r., III CZ 16/07; z 25 maja 2022 r.,
II USK 582/21).
Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja
tzw. „przedsądu,” ustanowiona w art. 398 9 k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy