Treść orzeczenia
I CSK 1749/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
25 listopada 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 listopada 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa D.Z.
przeciwko Bank AG w W.
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Bank AG w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie
z 26 stycznia 2024 r., I ACa 1214/22,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2) obciąża stronę pozwaną kosztami postępowania
kasacyjnego, pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi
sądowemu.
UZASADNIENIE
Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze
kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący
wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego
w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie
i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które –
I CSK 1749/24
2
zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. – będą mogły stanowić podstawę oceny skargi
kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach
Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w
Szczecinie z 26 stycznia 2024 r. (sygn. akt I ACa 1214/22 ), pełnomocnik
pozwanego – Bank AG w W. – oparł wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania na
przesłankach określonych w art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., tj. ze względu na
występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz istnienie potrzeby
wykładni przepisów prawa - art. 4 ust. 2 i art. 6 ust. 1 Dyrektywy Rady 93/13/EWG z
dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach