Treść orzeczenia
I CSK 1764/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
25 czerwca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 czerwca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa T .S.
przeciwko E. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółce komandytowej
w S.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej T.S.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z 30 stycznia 2025 r., I AGa 23/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. oddala wniosek pozwanej o zasądzenie kosztów postępowania
kasacyjnego.
(a.z.)
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Białymstoku z 30 stycznia 2025 r. powód wniósł o przyjęcie jej do rozpoznania
wskazując, że jest ona oczywiście uzasadniona a ponadto, w odniesieniu do części
przedstawionych w skardze kwestii prawnych, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.
Odwołując się do powołanych w podstawach skargi naruszeń prawa
materialnego podniósł, że sąd drugiej instancji oddalając apelację powoda,
podzielając i przyjmując za własne ustalenia sądu pierwszej instancji, uznał, że § 4
I CSK 1764/25
2
ust. 4 spornej umowy, stanowiący, iż wcześniejsze wypowiedzenie umowy
najmu przez najemcę możliwe będzie z zachowaniem miesięcznego terminu
wypowiedzenia, za zapłatą na rzecz wynajmującego kary umownej narusza art. 483
§ 1 k.c. Powyższe skutkowało przyjęciem, że zgodnie z przedmiotowa umowa jest
nieważna w tej części ( art. 58 § 1 i 3 k.c.), a co za tym idzie powód nie może
dochodzić kary umownej z tytułu wypowiedzenia przez pozwaną umowy w terminie
określonym w jej § 4 ust. 4.
W ocenie skarżącego wyrok Sądu Apelacyjnego narusza normę zawartą
w art. 483 § 1 k.c. w zw. z art. 65 § 2 k.c. w zw. z § 4 ust. umowy. Błędna wykładnia
doprowadziła Sąd Apelacyjny do uznania, że na podstawie § 4 ust. 4 umowy strony
postanowiły obciążyć karą umowną niewywiązywanie się przez pozwaną