Treść orzeczenia
I CSK 1880/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
21 maja 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 21 maja 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa M .W.
przeciwko B.W.
o ustanowienie przez sąd rozdzielności majątkowej,
na skutek skargi kasacyjnej B.W.
od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach
z 22 stycznia 2025 r., V Ca 523/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 22 stycznia 2025 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach uwzględnił
apelację powoda i zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z 24 kwietnia 2024
r. w punkcie I. w zakresie dotyczącym daty ustanowienia pomiędzy stronami
rozdzielności majątkowej, ustanawiając ją z dniem 1 stycznia 2023 r. zamiast
17 listopada 2023 r. (punkt 1a); uchylił punkt II. zaskarżonego wyroku, którym
oddalono powództwo w pozostałym zakresie (punkt 1b) oraz w punkcie III. w
zakresie rozstrzygnięcia o kosztach (punkt 1c); oddalił apelację pozwanej (punkt 2)
oraz orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (punkt 3).
W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, pozwana wskazała przyczynę kasacyjną określoną w art. 398 9 § 1 pkt
4 k.p.c.
I CSK 1880/25
2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z art. 398 1 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady
od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących
dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują
pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. Jednakże zgodnie z art. 398 9 § 1
k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy
w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni
przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga
kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie