Treść orzeczenia
I CSK 1891/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
25 lipca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 lipca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa T. S.
przeciwko A. B. i R. B.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej A. B. i R. B.
od wyroku Sądu Okręgowego w Ostrołęce
z 28 września 2022 r., I Ca 304/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze
kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący
wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego
w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie
i uzasadni enie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które –
zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. – będą mogły stanowić podstawę oceny skargi
kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach
I CSK 1891/23
2
Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w Ostrołęce
z 28 września 2022 r., sygn. akt I Ca 304/22, opartej na podstawie kasacyjnej z art.
398 3 § 1 pkt 1 k.p .c. – naruszeniu prawa materialnego, tj. art. 393 § 1 k.c., art. 457
k.c., art. 120 § 1 k.c. oraz art. 118 k.c. w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13
kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw,
poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, pełnomocnik pozwanych A. B. i R. B.,