Treść orzeczenia
I CSK 1891/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
19 grudnia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 grudnia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku Z. Z.
z udziałem R . P.
o ustanowienie drogi koniecznej,
na skutek skargi kasacyjnej Z. Z.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach
z 2 listopada 2023 r., II Ca 1164/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestniczki kwotę 240
(dwieście czterdzieści) zł, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie
za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia wnioskodawcy
niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem kosztów
postępowania kasacyjnego.
(E.C.)
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną wnioskodawcy Z. Z. od postanowienia Sądu
Okręgowego w Kielcach z dnia 2 listopada 2023 r., sygn. akt II Ca 1164/23 Sąd
Najwyższy zważył, co następuje:
I CSK 1891/24
2
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tylko na tych
przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest
uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje
publicznoprawne. Zatem nie w każdej sprawie, skarga kasacyjna może być przyjęta
do rozpoznania. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje
sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. W
judykaturze Sądu Najwyższego, odwołującej się do orzecznictwa Europejskiego
Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, jeszcze w okresie obowiązywania kasacji
zostało utrwalone stanowisko, że ograniczenie dostępności i dopuszczalności
kasacji nie jest sprzeczne z Konstytucją RP, ani z wiążącymi Polskę
postanowieniami konwencji międzynarodowych (por. uzasadnienie uchwały składu