Treść orzeczenia
I CSK 1909/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Roman Trzaskowski
15 czerwca 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 15 czerwca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa S .K.
przeciwko K.K.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej K.K.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 30 października 2024 r., VII AGa 1334/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. obciąża kosztami postępowania kasacyjnego pozwanego,
pozostawiając ich wyliczenie referendarzowi sądowemu.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 30 października 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, po
rozpoznaniu sprawy w następstwie apelacji powoda, zmienił wyrok Sądu
Okręgowego w Warszawie z 1 czerwca 2023 r. w całości i zasądził od pozwanego
na rzecz powoda kwotę 80.000 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 14
kwietnia 2017 r. do dnia zapłaty (punkt I.1) oraz obciążył pozwanego kosztami
procesu, szczegółowe ich wyliczenie pozostawiając referendarzowi sądowemu
(punkt I.2). Ponadto obciążył pozwanego kosztami procesu w postępowaniu
apelacyjnym, szczegółowe ich wyliczenie pozostawiając referendarzowi sądowemu
(punkt II).
I CSK 1909/25
2
W skardze kasacyjnej, w uzasadnieniu wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania, pozwany powołał się na przyczyny kasacyjne określone w art. 398 9 §
1 pkt 1 i 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z art. 398 1 § 1 k.p.c. wynika, że skarga kasacyjna przysługuje co do zasady
od prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji, a więc orzeczeń wieńczących
dwuinstancyjne postępowanie sądowe, w którym sądy obu instancji dysponują
pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. Jednakże zgodnie z art. 398 9 § 1
k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania tylko wtedy, gdy
w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni
przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujący ch
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W zamyśle ustawodawcy skarga
kasacyjna stanowi zatem nadzwyczajny środek zaskarżenia, którego rozpoznanie