Treść orzeczenia
I CSK 191/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
19 stycznia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 stycznia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa P . S.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z 29 lipca 2022 r., I ACa 1428/21,
1) nie zezwala pozwanemu ma złożenie pisma procesowego
z 27 września 2023 r.;
2 ) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
3)
zasądza
od
pozwanego
Bank
S.A.
w W. na rzecz powoda P.S. 2 700 (dwa
tysiące siedemset) złotych kosztów postępowania
kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych
za o późnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas
po upływie tygodnia od dnia doręczenia niniejszego
orzeczenia pozwanemu Bank S.A. w W. do dnia zapłaty.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
I CSK 191/23
2
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W judykaturze i doktrynie wskazuje się, że skarga kasacyjna została
ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny
środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez
zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni,
a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu
dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny
środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej
instancji sądowej (zob. np. postanowienia SN: z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99,
OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147; z 22 marca 2007 r., III CZ 16/07; z 25 maja 2022 r.,
II USK 582/21).