Treść orzeczenia
I CSK 1930/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marcin Łochowski
27 sierpnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 sierpnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa K .F. i W.F.
przeciwko Bank w W.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank w W.
od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu
z 13 marca 2026 r., II Ca 2212/24,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od Bank w W . na rzecz K.F. i W.F. po 1350 złotych
kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami w wysokości
odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia
od dnia doręczenia niniejszego postanowienia Bank w W . do dnia
zapłaty.
UZASADNIENIE
Pozwany Bank w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego
w Poznaniu z 13 marca 2026 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego
uchylenie, jak również o uchylenie w części wyroku Sądu Rejonowego w Gnieźnie z
18 września 2024 r. i orzeczenie co do istoty sprawy przez oddalenie powództwa,
ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku, jak również o uchylenie w części
wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,
I CSK 1930/26
2
ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do
ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżący wskazał na potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj. art. 4 ust. 2,
art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie
nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (dalej: „dyrektywa 93/13”),
art. 65, 354, 358 § 2, art. 385 1 § 1 i 2, art. 385 2 k.c., art. 69 ust. 3 ustawy z dnia 29
sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (dalej: „pr.bank.”), art. 410 § 1 i 2 w zw. z art. 405