Treść orzeczenia
I CSK 1942/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Załucki
17 września 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 17 września 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku I.G. i A.A.
z udziałem M .P.
o umieszczenie w zakładzie opiekuńczo -leczniczym psychiatrycznym,
na skutek skargi kasacyjnej M.P.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Rybniku
z 22 października 2025 r., II Ca 814/25,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje i poleca wypłacić adw. K .G. przez Skarb Państwa -
Sąd Okręgowy w Rybniku kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt)
złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
uczestniczce postępowania z urzędu.
UZASADNIENIE
M.P. – uczestniczka postępowania z wniosku I .G. i A.A. o umieszczenie w
zakładzie opiekuńczo - leczniczym psychiatrycznym wywiodła skargę kasacyjną od
postanowienia Sądu Okręgowego w Rybniku z 22 października 2025 r.
W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania uczestniczka
wskazała na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, wynikającą z rażącego
naruszenia art. 29 u.o.z.p., a także na potrzebę dokonania wykładni tego przepisu
poprzez zbadanie, czy jeśli o umieszczeniu instytucjach opiekuńczych orzeka sąd z
I CSK 1942/26
2
urzędu, obok wymienionych wcześniej przesłanek musi być spełniona jeszcze
jedna, a mianowicie musi zachodzić brak zdolności do wyrażenia zgody na
umieszczenie w takiej instytucji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Oczywista zasadność skargi kasacyjnej występuje wtedy, gdy zachodzi
niewątpliwa, widoczna bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia
z przepisami prawa nie podlegającymi różnej wykładni i w wyniku takiego
naruszenia prawa zapadło w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe zob.