Treść orzeczenia
I CSK 1956/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Agnieszka Góra - Błaszczykowska
6 marca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 6 marca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa L .G. i M.P.-G.
przeciwko Bankowi w W.
o ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Banku w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 9 maja 2023 r., VI ACa 539/20,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z 4 marca 2020 r. ustalił, że umowa
o kredyt hipoteczny z 14 listopada 2007 r. jest nieważna (pkt I), oddalił powództwo
L.G. i M.P.-G. przeciwko Bankowi w W. w pozostałej części (pkt II) oraz orzekł
o kosztach procesu (pkt III).
Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 9 maja 2023 r. oddalił apelację
pozwanego (pkt I) oraz orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt II).
Pozwany wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, zaskarżając go w całości.
Skarżący na podstawie art. 398 4 § 2 k.p.c. wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania, wskazując, że:
I CSK 1956/24
2
1. istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 398 9 § 1 pkt 2
k.p.c.), a to przepisów art. 4 ust. 2 Dyrektywy 93/13, art. 6 ust. 1 Dyrektywy 93/13,
art. 65 k.c., art. 354 k.c., art. 358 § 2 k.c., art. 385 1 § 1 i 2 k.c., art. 385 2 k.c. oraz
art. 69 ust. 3 Prawa bankowego;
2. w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (art. 398 9 § 1 pkt 1
k.p.c.), związane z wykładnią art. 385 1 § 2 k.c. w związku z art. 6 ust. 1 Dyrektywy
93/13 oraz w związku z motywem dwudziestym pierwszym Dyrektywy 93/13,
sprowadzające się do odpowiedzi na pytanie, czy w przypadku uznania w wyniku