Treść orzeczenia
I CSK 2078/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska
19 czerwca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 czerwca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa E. K. i M. K.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 13 października 2022 r., VI ACa 393/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 5.400
(pięć tysięcy czterysta) zł z odsetkami ustawowymi
w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie
w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie
tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu
niniejszego postanowie nia, tytułem kosztów postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli
w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni
przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub
I CSK 2078/23
2
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem
skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do przytoczonych przesłanek,
a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia
skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez
skarżącego odpowiadają tym, o których jest mowa w art. 398 9 § 1 k.p.c.
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołał
się na zaistnienie przesłanek określonych w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c., a zatem na
potrzebę wykładni art. 69 ust. 1 ustawy – Prawo bankowe, art. 385 1 § 1 i § 2 k.c.
w zw. z art. 6 ust. 1 Dyrektywy Rady 93/13, art. 385 1 § 1 k.c. oraz art. 3 ust. 1
Dyrektywy Rady 93/13, wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów co do