Treść orzeczenia
I CSK 2112/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
22 listopada 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 22 listopada 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa J . B.
przeciwko Gminie S.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej J. B.
od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie
z 21 grudnia 2022 r., VI Ga 384/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powoda J . B. na rzecz pozwanego Gminy
S.
2700
(dwa
tysiące
siedemset)
złotych
tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
(a.z.)
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Okręgowego
w Rzeszowie z 21 grudnia 2022 r. powód J . B. wniósł o przyjęcie skargi
do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.
W uzasadnieniu ww. wniosku skarżący stwierdził, że konsekwentnie więc
zachodzi przesłanka do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, z uwagi na fakt
I CSK 2112/23
2
zaistniałego w sprawie naruszenia tak przepisów postępowania jak i przepisów
prawa materialnego, a skarga z uwagi na podniesione zarzuty jest oczywiście
uzasadniona.
Pozwany Gmina S. we wniesionej odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o
odmowę przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania
kasacyjnego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu
postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia (środek prawny),
nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa,
jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia
z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością
lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia
orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej (zob. np.
postanowienia SN: z 22 marca 2007 r., III CZ 16/07; z 13 czerwca 2018 r., II CSK
71/18; z 7 lipca 2022 r., I CSK 2151/22; z 28 września 2023 r. I CSK 6680/22,