Treść orzeczenia
I CSK 2135/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Maciej Kowalski
27 września 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 września 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa P . W. i M. Z.
przeciwko Bank spółce akcyjnej w W .
o ustalenie nieważności i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W .
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z 28 grudnia 2022 r., I ACa 1033/21,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego Bank spółki akcyjnej w W . na rzecz
powodów M . Z. i P. W. po 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych
tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
(a.z.)
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej wywiedzionej od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Białymstoku z 28 grudnia 2022 r. pozwany Bank spółka akcyjna w W. wniósł o
przyjęcie skargi do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 2 i 4 k.p.c. Z
uzasadnienia przedmiotowego wniosku, które wskazuje jedynie na istnienie
I CSK 2135/23
2
potrzeby wykładni przepisów prawnych wywołujących rozbieżności w orzecznictwie
sądów wynika jednak, że w badanej skardze kasacyjnej nie powołano skutecznie
przesłanki wymienionej w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.
Skarżący wskazał na konieczność dokonania wykładni art. 385 1 § 1 i 2 k.c.,
w zakresie, w jakim odnoszą się one do skutków uznania postanowień umownych
za abuzywne i możliwości zastąpienia takich postanowień przepisami
dyspozytywnymi.
Powodowie M. Z. i P. W. w odpowiedzi na skargę kasacyjną wnieśli o
odmowę przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania
kasacyjnego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu
postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia (środek prawny),
nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa,
jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia