Treść orzeczenia
I CSK 2142/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska
19 czerwca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 19 czerwca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa B. S.
przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z 28 listopada 2022 r., I ACa 215/22,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna
jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest
sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasac yjnej do rozpoznania
w nawiązaniu do powyższych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego
w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym,
o któryc h jest mowa w art. 398 9 § 1 k.p.c.
I CSK 2142/23
2
Pozwany, formułując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania,
zwrócił uwagę na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne, które ujął
w formie pytań: - „czy na etapie oceny możliwości obowiązywania umow y po
usunięciu postanowienia abuzywnego, tj. na etapie, poprzedzającym etap
zastępowania postanowienia abuzywnego przepisem dyspozytywnym, o którym
mowa w orzeczeniach TSUE C- 26/13 Kásler, C -260/18 Dziubak i C-932/19 OTP
Jelzálogbank Zrt, dopuszczalne jest ustalenie treści umowy (stosunku prawnego)
w zakresie, który był regulowany przez abuzywną normę, na podstawie art. 65 § 1
i 2 k.c. lub art. 56 k.c. w zw. z art. 41 ustawy – Prawo wekslowe lub art. 56 k.c.
w zw. z art. 358 § 2 k.c. lub art. 56 k.c. w z w. ze wskazanymi w przypisie