Treść orzeczenia
I CSK 2184/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Marta Romańska
23 lipca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 23 lipca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku M. S.
z udziałem A . H., M. J. i E.G.
o zniesienie współwłasności,
na skutek skargi kasacyjnej M. S.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
z 2 grudnia 2022 r., V Ca 1929/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie
występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępow ania lub skarga kasacyjna
jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Ustawodawca wyraźne
redakcyjnie wyodrębnił przesłanki tzw. przedsądu od tzw. podstaw kasacyjnych
unormowanych w art. 398 3 § 1 k.p.c., którymi jest naruszenie prawa materialnego
p rzez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) oraz naruszenie
przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik
sprawy (pkt 2). Obowiązkiem skarżącego jest zatem sformułowanie i uzasadnienie
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do
I CSK 2184/23
2
przytoczonych przesłanek przedsądu, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego
w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym, o
których jest mowa w art. 398 9 § 1 k.p.c.
Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazując,
że w zakresie podniesionych przez niego zarzutów skarga jest oczywiście
uzasadniona (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.), a jako rażące przede wszystkim należy
ocenić popełnione przez Sąd I, jak i II instancji naruszenie art. 235 2 § 1 k.p.c. w zw.
z art. 278 k.p.c. Zarówno Sąd I, jak i II instancji połączył swą funkcję wymiaru