Treść orzeczenia
I CSK 2203/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
9 stycznia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 9 stycznia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku J. B.
z udziałem J. K.
o uchylenie zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia
i stwierdzenie nabycia spadku,
na skutek skargi kasacyjnej J. B.
od postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie
z 10 stycznia 2024 r., IV Ca 648/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
[SOP]
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną wnioskodawcy J . B. od postanowienia Sądu
Okręgowego Warszawa -Praga w Warszawie z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt
IV Ca 648/23 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tylko na tych
I CSK 2203/24
2
przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W kwestii prawidłowości składu orzekającego w drugiej instancji, branej w
postępowaniu kasacyjnym z urzędu (art. 398¹³ § 1 k.p.c. w zw. z art. 379 pkt 4
k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.), należy zwrócić uwagę na uchwałę Sądu Najwyższego z
12 kwietnia 2024 r., III CZP 55/23), aczkolwiek skarżący podał wartość przedmiotu
zaskarżenia, która również nie uzasadnia odstępstwa od ogólnej reguły dotyczącej
składu sądu odwoławczego (k. 389).
Przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej
nie może ograniczać się do ich ogólnikowego powołania czy przytoczenia (zob.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00,
OSNC 2001, nr 3, poz. 52). Sąd Najwyższy nie ma obowiązku zastępowania
skarżącego i poszukiwania argumentów przemawiających za przyjęciem skargi