Treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 225/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 kwietnia 2022 r.
SSN Mariusz Łodko
w sprawie z powództwa S . Spółki Akcyjnej w W .
przeciwko miastu W.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli w przedmiocie ustanowienia
użytkowania wieczystego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 kwietnia 2022 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 18 czerwca 2020 r., sygn. akt I ACa (…) ,
o dmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Powód S . S.A. w W. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego w (…) z 18 czerwca 2020 r. W skardze kasacyjnej zarzucił
naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 207 ust. 1 ustawy z dnia
21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r., poz. 190 ze
zm. – dalej: „u.g.n”) i art. 31 u.g.n. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznana uzasadnił oczywistą jej zasadnością i wystąpieniem w sprawi e
istotnego zagadnienia prawnego: „czy sukcesja generalna jest warunkiem
koniecznym transferu z jednego podmiotu na inny już ukonstytuowanego
roszczenia o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego, czy też stanowi ona
warunek konieczny transferu także w zakresie przesłanek koniecznych do
2
powstania roszczenia (w istocie stanów faktycznych) o których mowa w art. 207
ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu
postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na
ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości
orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu
prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub
oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń
umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej (zob. postanowienie
Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2018 r., II CSK 71/18). Realizacji tego celu służy