Treść orzeczenia
I CSK 2257/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Łodko
30 grudnia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 30 grudnia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku B.G.
z udziałem Z . Ż ., E.G., T.P., I.O. i J.M.
o dział spadku,
na skutek skargi kasacyjnej T.P.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Olsztynie
z 28 listopada 2022 r., IX Ca 1341/21,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
(R.N.)
UZASADNIENIE
T. P. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w
Olsztynie z 28 listopada 2022 r. Wniosek o je przyjęcie do rozpoznania uzasadniła
oczywistą zasadnością skargi (art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.), tj.: rażącym naruszeniem
przepisów normujących dział gospodarstw rolnych – art. 213 § 1 k.c., art. 214 § 1
k.c. i art. 623 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdy dla przeciętnego
prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań –
w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na
uwzględnienie z uwagi na kwalifikowany charakter naruszenia przepisów prawa.
I CSK 2257/23
2
Zasadność skargi kasacyjnej jest oczywista, gdy dostrzegalny prima vista i bez
przeprowadzania wnikliwej analizy uzasadniony jest wniosek, że zaskarżone
orzeczenie jest jaskrawo nieprawidłowe (zob. postanowienie SN z 15 lipca 2015 r.,
IV CSK 17/15). Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej należy
wykazać, że popełnione przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia uchybienia w