Treść orzeczenia
I CSK 2304/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Grzegorz Misiurek
16 kwietnia 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2025 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa I . B.
przeciwko Bank w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Bank w W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z 7 listopada 2024 r., I ACa 1436/22,
odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398 4 § 1 pkt 1 – 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać:
oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono
zaskarżone w całości czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich
uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z
oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.
Wymienione elementy skargi mają charakter konstrukcyjny, a ich brak nie
podlega uzupełnieniu. Wniosek taki wynika z porównania treści art. 398 6 § 2 k.p.c.
in medio oraz art. 398 6 § 1 k.p.c. Tylko drugi z przywołanych przepisów dopuszcza
sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej; nie dotyczy to jednak elementów
konstrukcyjnych wymienionych w art. 398 4 § 1 k.p.c. Od skarżącego wymaga się,
aby skarga została prawidłowo zredagowana i nie wywoływała wątpliwości o
I CSK 2304/24
2
charakterze interpretacyjnym, gdyż zakres zaskarżenia oraz wnioskowanego
uchylenia albo uchylenia i zmiany orzeczenia sądu odwoławczego nie mogą być
pozostawione Sądowi Najwyższemu do samodzielnego określenia w drodze
zabiegów interpretacyjnych i analizy sformułowań, którymi posłużył się autor skargi.
Waga tych obowiązków i powiązane z nimi wymaganie precyzji w określaniu
zakresu zaskarżenia oraz formułowaniu wniosków kasacyjnych powodują, że
ewentualne wady skargi w tym zakresie nie mogą być, inaczej niż w przypadku