Treść orzeczenia
I CSK 231/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Załucki
25 kwietnia 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 25 kwietnia 2024 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku T. W.
z udziałem I. S.
o zasiedzenie udziału we własności nieruchomości,
na skutek skargi kasacyjnej T. W.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej
z 1 czerwca 2023 r., II Ca 314/23,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
I CSK 231/24
2
UZASADNIENIE
Wnioskodawca T. W. wywiódł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu
Okręgowego w Bielsku - Białej z 1 czerwca 2023 r., wydanego w sprawie z udziałem
I. S. o zasiedzenie udziału we własności nieruchomości.
We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wnioskodawca powołał się na
przesłankę oczywistej zasadności, wskazując na naruszenie art. 339 k.c. poprzez
stwierdzenie Sądu odwoławczego, że w sprawach dotyczących wniosku
o zasiedzenie udziału we współwłasności nieruchomości nie ma zastosowania
domniemanie samoistności posiadania (art. 339 k.c.). Ponadto w opinii skarżącego
doprecyzowania wymagają przesłanki zasiedzenia ponad udział.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest bowiem oczywiście uzasadniona w rozumieniu art.
398 9 § 1 pkt 4 k.p.c., jeżeli zachodzi niewątpliwa, widoczna na pierwszy rzut oka, tj.
bez konieczności głębszej analizy, sprzeczność orzeczenia z przepisami prawa nie
podlegającymi różnej wykładni i w wyniku takiego naruszenia prawa zapadło
w drugiej instancji orzeczenie oczywiście wadliwe. O przyjęciu skargi kasacyjnej do
rozpoznania nie decyduje samo oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa