Treść orzeczenia
I CSK 2319/23
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Władysław Pawlak
12 czerwca 2024 r.
na posiedzeniu niejawnym 12 czerwca 2024 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa P. C. i A. C.
przeciwko Bankowi
o zapłatę i ustalenie,
na skutek skargi kasacyjnej Banku
od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie
z 1 grudnia 2022 r., V Ca 509/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2700 (dwa
tysiące siedemset) zł, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za
czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu
niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty, tytułem kosztów
postępowania kasacyjnego.
(E.C.)
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z 1 grudnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie
oddalił apelację Banku od wyroku Sądu Rejonowego w Dębicy z 28 marca 2022 r.,
którym Sąd ten zasądził od pozwanego Banku solidarnie na rzecz powodów A . C. i
I CSK 2319/23
2
P. C. kwotę 58 596,57 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz ustalił,
że pomiędzy stronami postępowania nie istnieje stosunek prawny, wynikający z
umowy o kredyt hipoteczny z 8 lipca 2008 r.
Pozwany skargę kasacyjną od wyroku Sądu odwoławczego oparł na
podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 k.c.; art. 56 k.c., art.
65 k.c. i art. 358 § 2 k.c.; art. 385 1 § 1 k.c.; art. 385 1 k.c. w zw. z art. 6 ust. 1 w zw. z
art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie
nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (dalej: „dyrektywa 93/13”) w
zw. z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w zw. z art. 5 k.c.; art. 481